Περιγραφή απο τον Μάνο:
"Μέρα Τετάρτη 09/02/2011 κατεβήκαμε νότια όπως συμβαίνει τον
τελευταίο καιρό, εγώ ο ακοντιστής μαζί με το μωρό μου, και βρήκαμε στα
Καπαριανά τον φίλο μας Γιάννη.
Η μέρα γενικά ήταν καλή αν και η
νέφωση είχε αρχίσει να πυκνώνει αρκετά, μετεωρολογικός άνεμος δεν
υπηρχε. Από νότια φυσούσε νοτιάς από ανατολικά ανατολικός και από βόρεια
βορίας... αυτά μαρτυρούσαν οι ανεμογεννήτριες που είναι διάσπαρτες
στην μεσσαρά καθώς και οι φωτίες
που είχαν ανάψει οι αγρότες για να κάψουν τα κλαδιά τους. Αφού
αποκλείσαμε τον Λέντα μιας και όλες οι τελευταίες πτήσεις μας έχουν
γίνει εκεί στραφήκαμε στις βορεινές απογειώσεις. Κατευθυνθήκαμε αρχίκα
στις Στέρνες αλλά δεν μας έπειθε το μέρος κυρίως λόγο του μικρού εύρους
πτήσης που έχει εκεί. Αποφασίσαμε λοιπόν να ανέβουμε στις κεραίες του
Αχεντριά,περνώντας όμως από το σημείο που λίγους μήνες πριν ο
Σκαρπαθιωτακης είχε το σοβαρό του ατύχημα, για να ελένξουμε το χώρο και
να δούμε αν τελικά ο Γιάννης σε 'κείνη την
πτήση του είχε βρεθεί στα υπήνεμα. Όπως συνήθως γίνεται συμπέρασμα δεν
βγάλαμε και φτάσαμε στην κορυφή( 1000μ. ). σαν μοναδικός εν ενεργεία
΄πιλότος της παρέας άρχισα να ετοιμάζομαι για να απογειωθώ μιας και η
θέα ήταν very attractive!!! Μετά από 15' όμως πήραμε την απόφαση λόγω
αρκετής έντασης στην κορυφή να κατέβουμε χαμηλώτερα στο βουνό.. εκεί τα
πράγματα ήταν τέλεια. Όπως φαίνετε και στο βίντεο είχε ιδανικό αέρα και
μια σταθερή άνοδο 1- 1,5 m/s. Αρκέτα γρήγορα ανέβηκα στα 1000μ. χωρίς να
με προβληματίσει τίποτα,χωρίς καθόλου αναταράξεις
με μια γαλήνια ησυχία. Φοβούμενος το ρούφηγμα του σύννεφού
απομακρύνθηκα από το βουνό και έβαλα τον ανατολικό στην πλάτη μου
κάνοντας ένα glide μέχρι το Χάρακα (10χλμ δυτικά) απολαμβάνοντας την
μοναδική θέα που προσφέρει η πεδιάδα της μεσσαράς χωμένος μέσα στο
κουκούλι του καθίσματος μου."
